Spytayte u viyny: roman

Viyna – ubyvtsya, viyna – rozluchnytsya, nyschytel′ka lyud- s′kych dol′ i vs′oho dovkillya. Tak abo vona prochodyt′ kriz′ lyuds′ki doli, abo lyudy ydut′ kriz′ viynu, a yichni zraneni dushi «volayut′»: «Pam’yataymo!». Ale ye zakony lyudyanosti, yaki nemozhlyvo spysaty na viynu: kochannya, virnist′, sim’ya, rodyna, ridnyy kray... Bo vony – vichni, a viyny – mynayut′. Ale nad yichnimy naslidkamy varto zadumatysya: til′ky-no zdolaly fashyzm, yak u rosiyi zrodyvsya rashyzm, a kil′kist′ zhertv tsiyeyi viyny – nezlichenna… Naslidky viyny pokazano na prykladi dvoch rodyn – ukrayins′koyi ta nimets′koyi. YAkby ne rosiys′kyy rashyzm – doli hero- yiv romanu sklalysya b po-inshomu.