Sonni-boy

Al′ Pachino uvirvavsya u kinosvit zi shvydkistyu meteoryta. Iz 1971-ho po 1975-y vin vykonav holovni roli u dvoch chastynach «CHreschenoho bat′ka», «Serpiko» i «Sobachomu poludni». TSi fil′my ne prosto maly uspich — vony staly vichamy v istoriyi kino. Z chasiv Marlona Brando i Dzheymsa Dina sche nichto ne zayavlyav pro sebe tak huchno. Ale todi Pachino bulo vzhe za trydtsyat′, i yoho zhyttya navryad chy mozhna nazvaty bidnym na podiyi. Aktor avanhardnoho n′yu-yorks′koho teatru, vin viv bohemne zhyttya, perebyvayuchys′ vypadkovym zarobitkom, schob prysvyatyty sebe mystetstvu. Yoho vyrostyla nizhna, ale dushevno nezdorova maty i yiyi bat′ky, ale holovnymy vychovatelyamy staly vulytsi pivdennoho Bronksu, chyy duch zalyshyvsya z nym nazavzhdy. Vchytel′ pomityv u Pachino aktors′ki zdibnosti i poradyv vstupyty u znamenytu n′yu-yorks′ku Vyschu shkolu teatral′nych mystetstv, scho vyrishylo yoho dolyu. Aktorstvo stalo yoho poklykannyam, a aktory — yoho plem’yam, u chasy veseli y sumni, u zhebratstvi, rozkoshi i znovu v zhebratstvi, u radosti y hori. «Sonni-boy» — tse memuary lyudyny, yakiy vzhe nema choho boyatysya abo prychovuvaty. Vin schyro rozpovidaye pro velyki roli, zirkovi duety i vazhlyvi stosunky, a takozh pro tonku hran′ mizh tvorchistyu i komertsiyeyu. Ale holovna tema knyhy — kochannya i viddanist′. Al′ Pachino poschastylo zakochatysya u svoye remeslo, koly vin sche ne mav uyavlennya pro yoho myrs′ki prynady, i tse kochannya tryvaye donyni. Os′ scho robyt′ yoho zhyttya vyznachnym.