Skazhi myau, ved′ma, ili Dom proklyatych koshek

V etoj skazke net zloj ved′my. Edinstvennaya ved′ma zdes′ ty, chotya i pomnish′ naizust′ vsego dva zaklinaniya. Net i prekrasnogo princa — zato est′ tvoj kot, obernuvshijsya chelovekom. Net iskrennich druzej — i tebe budet trudno ich otyskat′. Net ogromnogo zamka — da, pozhaluj, on ne tak uzh tebe i nuzhen. V etoj skazke est′ nastoyashhaya lyubov′ — no kak zhe dolgo pridetsya idti k doveriyu i schast′yu...