Rika

Kozhna lyudyna narodzhuyet′sya z vlasnoyu rikoyu, yaka suprovodzhuye yiyi vse zhyttya. Tak samo kozhnomu prytamanne vidchuttya - ne vtratyty nevydymych zv’yazkiv iz vlasnoyu Rikoyu. I nechay scho tam vidbuvayet′sya dovkola, yaki kataklizmy ne vyruyut′ nad lyuds′kym talanom, ta Rika zavshe povynna znachodytysya poruch, yak dolya, yak talant, yak anhel-choronytel′, yak toy, chto oberihaye, dopomahaye, prychodyt′ u nayskrutnishu chvylynu na dopomohu lyudyni. Try romany Myroslava Lazaruka «Rika», «Vel′zevulova mucholovka» ta «Posah dlya pryrechenych» (u noviy redaktsiyi 2015 r.) opovidayut′ pro dramatychnyy, inkoly na mezhi trahichnosti, svit lyudyny - nashoho suchasnyka y tych, kotri staly nashymy tinyamy, chto schoyno til′ky narodyvsya i zhytyme u pryydeshnich vikach. Posah dlya vsich zostayet′sya odyn. Kozhen znaye i vidaye, zvidky vytikaye yoho yedyna rika y kudy vpadaye, vytvoryuyuchy mikrokosmos nepodolanoyi natsiyi.