Poruch z toboyu

TSe chymerne spletinnya lyuds′kych dol′, oblych vypadkovych perechozhych, kochannya y rozluky, schastya i sliz, serpanku smutku y vizerunkiv nadiyi. TSe istoriyi pro nas, pro tych, chto poruch ta koho nemaye; pro kochanych, zarady yakych my ladni na vse, ale yaki ne zavzhdy hotovi viddyachyty tym samym; pro blyz′kych i druziv; pro tych, koho vtrachayemo, i tych, koho znachodymo v kruhoverti zhyttya. YUra buv pershym kochannyam YUli. CHlopets′ zi shlyachetnoyi l′vivs′koyi rodyny, intelihentnyy prynts z inshoyi epochy. A vona — divchynka z raytsentru, scho pokochala do nestyamy. Dolya rozluchyla yich, rozkydavshy po riznych kontynentach, schob potim podaruvaty nespodivanu zustrich — na viyni. (Dara Korniy, «Morel′kovyy chay») Dvi podruzhky v cholodnomu bayduzhomu misti. Mriynytsi, yaki tak chotily maty boday shmatochok tepla y lyubovi. Odnak chas mynav, a zhodna z nych dosi ne znayshla svoho schastya. Raptom yim traplyayet′sya «schaslyvyy£ tramvaynyy kvytok. I zhyttya pochynaye zminyuvatysya… (Natalka Dolyak, «SCHaslyvyy kvytok») Serhiy ta Ira buly kochantsyamy. Vony vvazhaly tse prosto hroyu i azh niyak ne viryly, scho mizh nymy isnuye schos′ bil′she za zvychaynu prystrast′. Nespodivano Serhiy vidchuv, scho boyit′sya vtratyty Iru. Odnak zapizno… (Mila Ivantsova, «Opovidannya bez nazvy») _x000D_