Beschreibung
Ce chymerne spletinnja ljuds′kych dol′, oblyč vypadkovych perechožych, kochannja j rozluky, ščastja i sliz, serpanku smutku j vizerunkiv nadiï. Ce istoriï pro nas, pro tych, chto poruč ta koho nemaje; pro kochanych, zarady jakych my ladni na vse, ale jaki ne zavždy hotovi viddjačyty tym samym; pro blyz′kych i druziv; pro tych, koho vtračajemo, i tych, koho znachodymo v kruhoverti žyttja. JUra buv peršym kochannjam JUli. CHlopec′ zi šljachetnoï l′vivs′koï rodyny, intelihentnyj prync z inšoï epochy. A vona — divčynka z rajcentru, ščo pokochala do nestjamy. Dolja rozlučyla ïch, rozkydavšy po riznych kontynentach, ščob potim podaruvaty nespodivanu zustrič — na vijni. (Dara Kornij, «Morel′kovyj čaj») Dvi podružky v cholodnomu bajdužomu misti. Mrijnyci, jaki tak chotily maty bodaj šmatočok tepla j ljubovi. Odnak čas mynav, a žodna z nych dosi ne znajšla svoho ščastja. Raptom ïm trapljajet′sja «ščaslyvyj£ tramvajnyj kvytok. I žyttja počynaje zminjuvatysja… (Natalka Doljak, «ŠČaslyvyj kvytok») Serhij ta Ira buly kochancjamy. Vony vvažaly ce prosto hroju i až nijak ne viryly, ščo miž nymy isnuje ščos′ bil′še za zvyčajnu prystrast′. Nespodivano Serhij vidčuv, ščo boït′sja vtratyty Iru. Odnak zapizno… (Mila Ivancova, «Opovidannja bez nazvy») _x000D_
