Oshibka ledi Evelin

Kogda novaya opekunsha, gercoginya Avenau, zabrala menya v Amv′en, moya zhizn′ polnost′yu izmenilas′. Bogatyj dom, krasivye naryady, baly i znakomstva. Kazalos′ by, zhivi da radujsya. No tak li beskorystna dobrota moej blagodetel′nicy? I tak li bezobidny ee namereniya? Otvety na eti voprosy mne tol′ko predstoit uznat′. A sud′ba uzhe gotovit ocherednoe ispytanie i vstrechu s chelovekom, ot kotorogo zavisit ne tol′ko moe budushhee, no i moya zhizn′.