Nichna poshta

Opovidannya kyyanky Anny Ahnich povertayut′sya v Ukrayinu. Vazhko pysaty, scho tsyu knyzhku vona ne pobachyt′. Ale movu tsych tekstiv suprovodzhuye dyvovyzhne «lehke dychannya». Navit′, koly ydet′sya pro naytyazhche y naystrashnishe, avtor ne b’ye po klavishach – vin dozvolyaye chytachevi vidchuty povitrya mizh ryadkamy. Meni duzhe chotilosya, schob opovidannya «Artur» – pro chornobyl′s′ki podiyi, syla yakych i dosi zhyva v kyyanach, z’yavylosya ukrayins′koyu. Ta sche y takoyu ukrayins′koyu, yakoyu rozmovlyav u tohochasnomu Kyyevi ukrayinomovnyy pidlitok. Tak rozpochalasya spivpratsya z virtuoznym redaktorom i kyyivs′kym pidlitkom u 80-ti Mychaylom Brynychom. Pam’yat′ i bil′ Druhoyi svitovoyi z opovidannya «Messendorf» spoluchayut′sya v tsiy knyzi z potryasinnyamy suchasnoyi lyudyny, a nadto z yiyi samotnistyu. Samotnist′ prybyraye rizni oblychchya. Anna Ahnich maye mozhlyvist′ sposterihaty povsyakdennya tych, chto zalyshyv ridnu krayinu, a stylistyka yiyi opovidi naprochud vluchno peredaye riznomanitni holosy y nyuansy dosvidu. Kozhne opovidannya utvoryuvalo pid chas perekladu vlasnyy, tak by movyty, «svitlovyy stovp», zberehty zhyvu budovu yakoho bulo, pevno, nayskladnishym zav¬dannyam perekladacha. Osoblyvo tryvkym vyyavylosya vrazhennya vid opovidannya «Hloster». Vono nache prosyaknute mors′kym povitryam, zapachom ryby, nazvamy suto matros′kych, korabel′nych rechey, u n′omu prostir uyavy i uyavnyy prostir zachoplyuyut′ chlopchyka i yoho vit¬chyma, i tse ti stosunky, pro yaki mozhna mriyaty v poshukach rozuminnya… Nataliya Bel′chenko