Nevesta CHernogo Vorona

YA dolzhna stat′ zhenoj uzurpatora. On prishel s vojnoj v moj dom, otnyal vse, chto bylo mne dorogo, ego vojsko zanyalo gorod. On krovozhadnoe chudovishhe, ubijca, i ya nenavizhu ego. YA nuzhna emu kak trofej, kak princessa, poslednyaya v rodu, s moej pomoshh′yu on sobiraetsya ukrepit′ svoyu vlast′. YA gotova ubit′ ego. No glyadya v ego glaza, ya vizhu mal′chika, kotorogo znala kogda-to, luchshego druga detstva, pochti brata. I moe serdce razryvaetsya...