NEPRYKAYANI: Zbirka opovidan′

Povist′ Oleny Maksymenko «Neprykayani» nahaduye zibrani zhmutky litnich trav, yaki sushat′sya na pidvikonni. Vony mayut′ svoyi imena, sviy osoblyvyy aromat, kozhen vidrodzhuye u pam’yati okremi spohady. TSi spohady stosuyut′sya toho, kym my buly «do», «pid chas» i «pislya» klyuchovych podiy ostannich rokiv. Vidrefleksovana stychiya zhyttya chvylyamy zanuryuye nas u nasychenu schil′nist′ movy, nahaduye detali, myttyevi vidchuttya i perezhyvannya — kondensat tych podiy i staniv. Olena Maksymenko pyshe dialohichnyy tvir, rozmovu, scho tryvala dekil′ka rokiv i prodovzhuyet′sya dosi. Na «ty», postiyne zvertannya avtorky, mymovil′no pochynaye vidhukuvatysya chytach, ale vin staye ne lyshe svidkom, takozh vin abo vona pochynayut′ znachodyty neprykayanist′ u sobi.