Moloko z krovyu (nov.oform)

Nyzku chervonych, yak krov, koraliv nosyla na hrudyach horda chornooka Marusya i chotila podaruvaty kolys′ na schastya don′tsi... Viryla, scho znaye, yake vono, te schastya. Ta chiba zhintsi tse vyrishuvaty — ne doli? Bo zhinka dumala: «SCHo lyudy skazhut′?..» A vony zh skazhut′, prylipyt′sya — ne obirvesh... Ta tak i ne diznavsya nichto, yak na neyi, chuzhu druzhynu, schonochi, vse zhyttya chekav Stepan. TSe yomu vona narodyla don′ku, bo kochala... A todi lyudy sklaly lehendu... U kolys′ perspektyvne selo, a teper — perspektyvne mistse dlya hol′f-klubu i rozkishnych mayetkiv pryyizdyt′ z-za kordonu Ruslana Ordyns′ka, yuna krasunya, don′ka ukrayins′koho oliharcha. SHukaye ne prosto mistse dlya budynku, a mistse z «lehendoyu». Natomist′ znachodyt′ vsochlyy buzkovyy kusch i chervonu namystynu pid nym, yedynu na tonkiy nyttsi... I kil′ka tenditnych zhyvych parostkiv... Ponad 500 tysyach prymirnykiv tvoriv Lyuko Dashvar uzhe znayshly svoho chytacha. Vona pyshe tak hostro y pronyzlyvo, psycholohichno i chuyno, scho torkayet′sya strun dushi kozhnoho. Nemozhlyvo ne spivchuvaty yiyi heroyam, yak nemozhlyvo ne zvernuty uvahu na hostri, bolyuchi, neodnoznachni pytannya, yaki porushuye pys′mennytsya.