Mayak

«Nadpryrodnoho ne isnuye», — zavzhdy buv perekonanyy Danylo Vil′chyns′kyy. Ale yoho vlasne zhyttya nenache zurochyly: zhurnalists′ka kar’yera ne sklalasya, tryvali stosunky opynylysya pid zahrozoyu, a alkohol′ schodali hlybshe tyahnuv na dno. Robota dohlyadachem mayaka zdalasya Danylovi ideal′noyu mozhlyvistyu pereosmyslyty zhyttyevi vybory y staty kraschym. Ta nevdovzi pislya yoho prybuttya, na mayaku pochynayut′ vidbuvatysya zahadkovi podiyi, yaki het′ ne piddayut′sya poyasnennyu, a mistsevi zhyteli, zdayet′sya, vsi schos′ prychovuyut′. Teper Danylovi potribno ne til′ky rozibratysya v sobi, a y rozkryty zhachlyvi tayemnytsi mayaka i pry ts′omu zalyshytys′ zhyvym.