Description
«Vin — toy, chto symvolizuye soboyu pokolinnya. Rozumnyy, talanovytyy, smilyvyy. TSym chloptsem mozhna pyshatysya», — hovoryt′ pro Lemberga odyn iz viys′kovych. Lemberg i spravdi ye predstavnykom novoho pokolinnya ukrayintsiv, dlya yakych Ukrayina — ne prosto slovo, moral′ni tsinnosti — ne porozhniy zvuk, a zhyttyevyy pryntsyp. I zarady ts′oho mozhna zvazhytys′ ryzyknuty zhyttyam. TSe zrobyv Lemberg, tse zrobyly chloptsi y divchata, yaki zamist′ ulyublenoyi roboty uzyaly do ruk zbroyu, a rodynoyu yim staly boyovi pobratymy. Ti, chto pishly na viynu dobrovol′tsyamy, schozhi mizh soboyu. Tomu chtos′ upiznaye v tsiy knyzhtsi svoho syna, cholovika, brata… A yak teper zhyty same yim — druzhynam, mamam, nayridnishym? YAk dolaty schodennu tryvohu i bil′, yakyy, zdayet′sya, pronykaye v kozhnu klitynu tila? Olena CHernin′ka dilyt′sya svoyim dosvidom mamy Voyina, yakyy na chas napysannya tsiyeyi knyzhky — znyklyy bezvisty. Vona dilyt′sya dosvidom perezhyvannya, bolyu, pereosmyslennya, poshuku sensiv, svitla i viry.
U tsiy knyzhtsi, za slovamy avtorky, nemaye zhodnoho vyhadanoho slova. Lyshe vidkryta pravda, yak vidkryta rana. I velyka vira v zhyttya.
