Kvity na snihu

Avdiyevi nikoly ne zabuty svoyeyi kochanoyi Solomiyky. Kolys′ vin ne vstyh uryatuvaty yiyi. Teper cholovik zhyve yak vidlyudnyk, nepodalik tiyeyi samoyi krynytsi, scho zabrala Solomiychyne zhyttya… Ta ts′oho razu vin ryatuye neznayomku, pryrechenu na smert′ u niy. Vryatovana — don′ka chudozhnyka, yakyy zahadkovo zahynuv u svoyiy maysterni. Divchyna vypadkovo vidshukala bat′kovi kartyny v budynku Nemolyukiv, odyn z yakych vidnyav u Avdiya naydorozhche. CHas povertaty borhy mynuloho, chas viddavaty vkradene, chas rozstavlyaty vse na svoyi mistsya… Nischo ne mynaye bezslidno, vse maye svoye prodovzhennya — takyy leytmotyv romanu, suchasnoyi variatsiyi bibliynoyi prytchi pro Avelya ta Kayina.