I stalo svitlo... (onov. kn.3)

Proskuriv, Medzhybizh, Letychiv, Novyy Kostyantyniv. 1912 rik. Vid chasu ostann′oyi spravy v Kam’yantsi mynulo dvanadtsyat′ rokiv. I YAkovu Rovnyeru znovu vypadaye opynytysya v epitsentri zahadkovych podiy. Zvychayna nedil′na vechirnya sluzhba v sil′s′kiy tserkvi zakinchuyet′sya nezbahnennym: smuha yaskravoho svitla perekreslyuye neboschyl i za kil′ka chvylyn znykaye. Poviryty v «chudo Bozhe» chy v «avstriys′kych shpyhuniv»? Spysaty vse na prymchy pohody chy taky dosluchatysya do starych chasyds′kych opovidok? I yak mozhna pov’yazaty motoroshne svitlo z mohylamy Ustyma Karmelyuka ta napivlehendarnoho chasyds′koho filosofa Baal SHem Tova? Tak bahato teoriy i tak malo vidpovidey, kotri b zadovol′nyly dopytlyvyy rozum proskurivs′koho chirurha. YAkiv Rovnyer beret′sya za cherhove rozsliduvannya, v chodi yakoho y sam mozhe staty zlochyntsem.