Daleki obriyi (Nekanonichnyy kanon)

Don′ka svyaschennyka, yaka stala pershoyu ukrayins′koyu trevel-bloherkoyu i opysala svoyi mandry v knyzhkach. Zovsim yunoyu vona vyrushyla do Paryzha, de spershu sprobuvala sebe v roli aktorky, a zhodom pochala opanovuvaty fotohrafiyu ta profesiyu kinooperatorky. A pislya frantsuz′koyi stolytsi buly Kytay i Bali, YAva i Nova Zelandiya. Sofiya sama doslidzhuvala nayvidlyudnishi vulychky aziys′kych mist i potraplyala zi svoyeyu kameroyu v mistsya, yaki ne tak prosto pobachyty zvychaynomu turystu. Vona nochuvala na samoti posered pustel′noyi dorohy, zahlyblyuvalasya v netri kvartaliv i malo ne zahynula, zirvavshy kvitku, u yakiy prychayilasya otruyna hadyuka. U «Dalekych obriyach» zmal′ovano navkolosvitnyu podorozh fotohrafyni. ZHinka opysuye mistsya ta kul′tury na krayu svitu, fiksuyuchy, yak na yiyi ochach znykayut′ tsili narody, scho zabuvayut′ vlasnu movu, y zobrazhuyuchy te, yakymy vony buly do prychodu kolonizatoriv.