P’yatij tom povnogo zіbrannya tvorіv Dzhozefa Konrada proponuє absolyutno novij v іstorії ukraїns′kogo knigovidannya poglyad na c′ogo pis′mennika. Cej tom mіstit′ dva tvori — «Spadkoєmcі» (1901) і «Priroda zlochinu» (1909), — napisanі Konradom u spіvavtorstvі z britans′kim pis′mennikom Fordom Medoksom Fordom (Gefferom). Central′nij element «Spadkoєmcіv» (1901) — borot′ba polіtichnogo pragmatizmu z іdealіzmom, shho prizvede do neminuchoї porazki odnoї zі storіn. Na storіnkach c′ogo tvoru najcіkavіshe vіdshukovuvati іstorichnі paralelі (sered personazhіv mozhna vgadati bel′gіjs′kogo korolya Leopol′da ІІ, agresivnogo іmperіalіsta CHemberlena і bagat′och іnshich). Є v romanі j lyubovna іstorіya, utіm obernet′sya vona zreshtoyu chimos′ іnshim, anіzh pіdkazuє bіl′shіst′ chitac′kich ochіkuvan′. «Priroda zlochinu» (1909) — ce nevelika іstorіya, shho skladaєt′sya іz serії listіv bezіmennogo opovіdacha do kochanoї nim, ale odruzhenoї zhіnki. Cі listi mayut′ stati peredsmertnim poslannyam do neї, ale privіd dlya majbutn′ogo samogubstva — zovsіm ne nerozdіlene kochannya, a get′ іnshі perezhivannya golovnogo geroya.