Vkus krovi. Desyat′ istorij o russkich serijnych ubijcach

Detoubijca Slivko, kannibal Dzhumagaliev, myasnik Sukletin so svoej podrugoj Dinoj — imena etich serijnych ubijc staratel′no zamalchivalis′, no ot sluchov ob ich prestupleniyach sodrogalsya ves′ Sovetskij Soyuz. Nachinaya s 1960-ch godov statistika nasil′stvennych prestuplenij na territorii SSSR neuklonno rosla, a vmeste s tem uvelichivalos′ i chislo tech, kogo nazyvayut serijnymi ubijcami. Anatolij Slivko v techenie dvadcati let ubival i pytal detej, rasskazyvaya, chto «vse eto isklyuchitel′no dlya s′′emok istoricheskogo fil′ma o fashistach». Nikolaj Dzhumagaliev raschlenyal i el devushek. Eto darilo emu vdochnovenie. Aleksej Sukletin predpochital kormit′ sosedej blyudami, prigotovlennymi iz ubitych im devushek. Aleksandr Spesivcev po neskol′ko dnej pytal svoich zhertv, a vot ot trupov emu pomogala izbavlyat′sya sobstvennaya mat′. CHto tolkalo ich na prestupleniya? Kak formirovalas′ ich lichnost′ i v kakoj moment, ubivaya drugich, oni polnost′yu utratili kontrol′ nad sobstvennoj zhizn′yu?