VONA BULA Z MARIUPOLYA

Roman «Vona bula z Mariupolya» (2017) prysvyacheno materi pys′mennytsi, yaka nadto rano pishla z zhyttya. Te, choho ne zmohla zbahnuty desyatyrichna don′ka, motyvy inodi het′ nezrozumilych vchynkiv materi chy, skazhimo, frazu, yaku mama chasto povtoryuvala: «Bachyla b ty te, scho ya nabachylasya…» – namahayet′sya z dystantsiyi chasu i viku rozplutaty zrila zhinka, pys′mennytsya Natasha Vodin. Roman tak i zalyshyt′sya bahato v chomu nepidtverdzhenym prypuschennyam avtorky, yaka sprobuvala, opyrayuchys′ na bil′sh nizh skupi informatsiyi – adzhe faktychno zhodnych dostovirnych archivnych materialiv pro prymusovych robitnykiv ne zberehlosya, yak i ne zalyshylosya vzhe lyudey, yaki mohly b vyklasty svoyi sposterezhennya ochevydtsiv, – rozpovisty svitovi na prykladi istoriyi zhyttya svoyeyi materi istoriyu soten′ tysyach lyudey zi zlamanymy dolyamy, pro yakych malo scho pam’yatayut′ s′ohodni. SCHob napysaty istoriyu materi, avtorka zastosovuye vsyu sylu empatiyi, namahayuchys′ vidtvoryty umovy zhyttya i dushevnyy stan molodoyi zhinky uprodovzh strashnoho u svoyiy bezprosvitnosti zhyttya: narodzhennya v chas hromadyans′koyi viyny v zamozhniy mariupol′s′kiy rodyni, postupova vtrata ridnych lyudey, strach, holod, nevidomist′, vysnazhlyva pratsya, zhyvotinnya v taborach dlya peremischenych osib, postiyne prynyzhennya i, vreshti, ostatochna vtrata viry v sebe...