Vernyhora

CHto ty? YAkyy ty? De ty? Z kym? SCHo stayet′sya z toboyu, koly viyna vraz pidryvaye vse tvoye zhyttya? Koly Otche nebo, do yakoho ty tak dovho schodyv, potsilyaye v tebe smertyu, a ridna zemlya-Maty — rozverzayet′sya vyrvoyu pid nohamy? SCHo stayet′sya z tvoyeyu bezsmertnoyu dusheyu u smertnomu, takomu bezzachysnomu tili? CHy vona pochuvayet′sya pidirvanoyu Horoyu, scho vraz staye vulkanom i tezh vybuchaye, chy dribnym kaminchykom, yakyy vidkotyvsya vid epitsentru vybuchu? Vid zhachu i strachu — do lyuti, vid neymovirnoyi nizhnosti ta lyubovi — do nenavysti, scho prahne pomsty. I zapytannya-volannya do Boha, scho perechodyat′ u pokirni molytvy ta palki zaklynannya...