Terpki troyandy

Nestrymna zhaha do piznannya svitu i pryrody, lyubovi do Vsesvitu, palke bazhannya zatamuvaty i podych i yaknaydovshe zumity prozhyty myt′ prozrinnya, natchnennya i napovnennya, — use tse pro chudovu, spovnenu chuttyevosti i potaynych smysliv lirychnu zbirku virshiv h. Tyshi «Terpki troyandy». CHasom vazhko zrozumity vlasni emotsiyi, tym bil′she opysaty ?x, ta avtorka, vpravno volodivshy slovom, tvoryt′ svoyu nezrymu mahiyu, i na paperi vynykayut′ dyvovyzhni asotsiatyvni ryady, scho zmushuyut′ tripotity sertsya, sumuvaty, radity, prote zavzhdy pamyataty pro nashi vytoky y unikal′nu samobutnist′.     Zbirka povertaye kozhnoho z nas do ridnych dzherel, do vidchuttya harmoniyi u pryrodi i vzayemnoyi lyubovi lyudyny i vs′oho navkolyshn′oho. «Lyubov zemna bude!» — stverdzhuye avtorka, i tak chochet′sya viryty kozhnomu yiyi slovu, nadto zaraz, koly stosunky lyudyny i pryrody potribno terminovo nalahodzhuvaty, schochvylyny nahaduyuchy, scho vsi my — tsilyy orhanizm, i dlya povnotsinnoho isnuvannya nam ne vystachaye lyshe odnoho, prote nayvazhlyvishoho pochuttya, imya yakoho — lyubov.