Klen ty moj opavshij...

Stichi i poemy Esenina, sobrannye pod etoj oblozhkoj, dayut polnoe predstavlenie o mnogogrannosti ego talanta. Ego liricheskij geroj, chelovek legkij i solnechnyj, v to zhe vremya filosof, zadumyvayushhijsya o brennosti zemnogo, o prizrachnosti lyubvi, o predatel′stve i kovarstve. «Klen ty moj opavshij...», «Otgovorila roshha zolotaya...», «Ne zhaleyu, ne zovu, ne plachu...» — stroki etich i drugich eseninskich stichov stali poistine narodnymi i do sich por obzhigayut serdca chitatelej.