A sneg idet...

Evgenij Evtushenko eshhe pri zhizni zavoeval ogromnuyu lyubov′ millionov lyudej, stav po-nastoyashhemu narodnym poetom. On ochen′ vydelyalsya iz blestyashhej pleyady shestidesyatnikov, sobiravshich na svoi vechera stadiony, i ne tol′ko vyrazil mysli i chuvstva sovremennikov, no i opredelil otnoshenie posleduyushhich pokolenij k poezii i samomu poetu. Lirika E. Evtushenko unikal′na. On pisal kratko, emko, ponyatno i prosto, otchego ego stichotvoreniya legko zapominalis′, a sami stroki napolnyalis′ osobym zvuchaniem, otkryvaya novye vozmozhnosti poezii. Na ego stichi izvestnye kompozitory pisali muzyku. Tak poyavilis′ pesni, kotorye lyubyat i poyut do sich por: «A sneg idet», «So mnoyu vot chto proischodit», «Serezhka ol′chovaya», «CHotyat li russkie vojny», «Ty uchodish′, kak poezd», «Lyubimaya, spi» i drugie. E. Evtushenko byl golosom svoej epochi. On schital, chto poeta dolzhno kasat′sya vse proischodyashhee v mire i emu nuzhno otklikat′sya na vse sobytiya sobstvennym slovom. «Poet v Rossii — bol′she, chem poet» — s etim ne posporish′.