Krіm «Kobzarya». CHastina 1

Ukraїns′ka lіteratura XIX stolіttya bula znachno divnіshoyu і rіznomanіtnіshoyu, nіzh mozhna podumati, pereglyadayuchi shkіl′nі, ta j unіversitets′kі programi. V antologії Michajla Nazarenka zіbrano pіvtori sotnі tekstіv —perevazhno malovіdomich abo j zovsіm ne vіdomich suchasnomu chitachevі (deyakі ne peredrukovuvalis′ uzhe pіvtora stolіttya!). Ne obov’yazkovo «najbіl′sh znachushhі» chi «najbіl′sh vplivovі» tvori — ale cіkavі s′ogodnі. Vіd «Pіsnі CHornomors′kogo vіjs′ka» Antona Golovatogo (bo ce z neї, a ne z «Eneїdi» pochinaєt′sya drukovana lіteratura «zhivoyu ukraїns′koyu movoyu») do «Ne pora…» Іvana Franka: shlyach nashoї kul′turi vіd «Malorosії» do «Ukraїni», nepryamij, nepevnij, neperedbachuvanij. І shhe — p’yatdesyat ese pro kozhnogo z avtorіv: chomu voni pisali same tak і same pro ce? CHomu odnі viyavilis′ zabutimi, a іnshich pam’yatayut′ za get′ ne najkrashhimi tvorami? «Krіm “Kobzarya”» — ce spravzhnya ukraїns′ka klasichna lіteratura. Majzhe vsya — zvіsno, krіm «Kobzarya». Do pershoї chastini vvіjshli tvori avtorіv, shho debyutuvali v 1790–1840-ch rokach. Ce Kotlyarevs′kij, «kotlyarevshhina» і romantiki, yakі namagalisya її podolati, vitvorivshi nove minule j nove majbutnє Ukraїni.