Krіm «Kobzarja». Častina 1

Ukraїns′ka lіteratura XIX stolіttja bula značno divnіšoju і rіznomanіtnіšoju, nіž možna podumati, peregljadajuči škіl′nі, ta j unіversitets′kі programi. V antologії Michajla Nazarenka zіbrano pіvtori sotnі tekstіv —perevažno malovіdomich abo j zovsіm ne vіdomich sučasnomu čitačevі (dejakі ne peredrukovuvalis′ uže pіvtora stolіttja!). Ne obov’jazkovo «najbіl′š značučšі» či «najbіl′š vplivovі» tvori — ale cіkavі s′ogodnі. Vіd «Pіsnі Čornomors′kogo vіjs′ka» Antona Golovatogo (bo ce z neї, a ne z «Eneїdi» počinaєt′sja drukovana lіteratura «živoju ukraїns′koju movoju») do «Ne pora…» Іvana Franka: šljach našoї kul′turi vіd «Malorosії» do «Ukraїni», neprjamij, nepevnij, neperedbačuvanij. І čše — p’jatdesjat ese pro kožnogo z avtorіv: čomu voni pisali same tak і same pro ce? Čomu odnі vijavilis′ zabutimi, a іnšich pam’jatajut′ za get′ ne najkračšimi tvorami? «Krіm “Kobzarja”» — ce spravžnja ukraїns′ka klasična lіteratura. Majže vsja — zvіsno, krіm «Kobzarja». Do peršoї častini vvіjšli tvori avtorіv, čšo debjutuvali v 1790–1840-ch rokach. Ce Kotljarevs′kij, «kotljarevčšina» і romantiki, jakі namagalisja її podolati, vitvorivši nove minule j nove majbutnє Ukraїni.