Tatuyuval′nyk i klitor

YAkyy̆ vin — tilesnyy̆ prostir iz vazhlyvym lokusom tvoho isnuvannya? U yakiy̆ tochtsi peretynayut′sya ploschyny cholovichoho y̆ zhinochoho, porodzhuyuchy zadovolennya, zalezhnist′, ohydu i vidpovidal′nist′? «Nefokusovanyy̆ manifest pro klitor» — same tak dans′ka hazeta «Information» nazyvaye knyzhku Rikke Viladsen «Tatuyuval′nyk i klitor». Tekst zaproshuye chytachok i chytachiv u svit snovydin′ holovnoï heroïni, v yakomu plot′ i kul′tura stayut′ nevid’yemnymy. Sproby piznannya vlasnoï identychnosti, peredusim seksual′noï, sche ne smilyvi, pershi, prytlumleni, vtim vyzrivayut′ u chitko henderni stereotypy. Avtors′ki obrazy podekudy zhorstki, potvorni, daleki vid ideal′noho obrazu cholovika chy zhinky. Apofeoz kintsevoho prosvitlennya heroïni nastupaye v tsilkovytiy̆ samotnosti, daleko vid lyudey̆ i prystrastey̆. Slova i hrafika — vycherpno dopovnyuyut′ odne odnoho. Feministychna pryzma daye zrozumity: chto taka zhinka yak ob’yekt spohlyadannya, zamyluvannya, «vykorystannya» y̆ sub’yekt vidtvorennya. Skil′ky ïch — narodzhenych ditey̆, vykynutych na smitnyk istoriï tsinoyu zhinochoï nasolody y̆ cholovichoï «samodostatnosti?»