Kassandra. Orhiya: poemy.

Sya trahichna prorochytsya, z svoyeyu nikym ne pryznanoyu pravdoyu, z svoyim daremnym prorochym talantom, vlasne takyy nespokiynyy i prystrasnyy typ: vona tyamyt′ lycho i prorokuye yoho, i nichto yiy ne viryt′, bo choch vona kazhe pravdu, ale ne tak, yak treba lyudyam; vona znaye, scho tak yiy ne poviryat′, ale inakshe kazaty ne vmiye; vona znaye, scho sliv yiyi nichto ne pryyme, ale ne mozhe movchaty, bo dusha yiyi i slovo ne dayet′sya pid yarmo; vona sama boyit′sya svoho prorotstva i, scho naytrahichnishe, sama v n′omu chasto sumnivayet′sya, bo ne znaye, chy zavzhdy slova yiyi zalezhat′ vid podiy, chy navpaky, podiyi zalezhat′ vid yiyi sliv, i tomu chasto movchyt′ tam, de treba hovoryty; vona znaye, scho yiyi ridna Troya zahyne, i rodyna, i vse, scho yiy myle, i musyt′ skazaty te vholos, bo pravda, i, znayuchy tu pravdu, ne robyt′ nichoho dlya borot′by, a koly y namahayet′sya robyty, to dila yiyi hynut′ marne, bo — dila bez viry mertvi sut′, a viry v ryatunok u neyi nema i ne mozhe buty; vona vse provydyt′, vona vse znaye, ale ne cholodnym znattyam filosofa, til′ky intuyitsiyeyu lyudyny, scho vse posterihaye nesvidomo i bezposeredn′o («nervamy», yak kazhut′ v nashi chasy), ne rozumom, a pochuttyam, — tomu vona nikoly ne kazhe: «ya znayu», a til′ky: «ya bachu», bo vona spravdi bachyt′ te, scho bude, ale poyasnyty arhumentamy, chomu vono musyt′ tak buty, a ne inakshe, vona ne mozhe. I prorochyy duch ne dar dlya neyi, a kara. YIyi nichto ne kamenuye, ale vona hirshe muchyt′sya, nizh muchenyky viry i nauky. Taka moya Kassandra». Lesya Ukrayinka v lysti do Ol′hy Kobylyans′koyi (vid 27 bereznya 1903 roku)