Krasa lyudyny v zhyttevych praktykach kul′tury. Pidchody kul′turnoyi ta sotsial′noyi metaantropolohiyi ta androhin-analizu

Avtor vvazhaye, scho u vidomomu vyslovi F. Dostoyevs′koho «Krasa vryatuye svit» ne vypadkovo vykorystovuyet′sya slovo «svit», a ne prosto «lyudyna». Krasa povynna vryatuvaty svit yak mizhosobystisnu komunikatsiyu, kul′turnu spil′notu lyudey. Taka postanovka pytannya robyt′ fenomen krasy fundamental′noyu problemoyu ne lyshe estetyky, a y filosofs′koyi antropolohiyi, filosofiyi kul′tury, etyky ta sotsial′noyi filosofiyi. Use tse ye osoblyvo aktual′nym dlya suchasnoho rynkovoho suspil′stva, v yakomu krasa pidminyayet′sya hlamurnistyu. Doslidnytsya analizuye krasu lyudyny v zhyttyevych praktykach kul′tury v usiy yiyi tsilisnosti – vid tilesnoyi krasy do krasy svitohlyadu osobystosti, yiyi vchynkiv i vidnosyn u sim’yi ta suspil′stvi. Monohrafiya bude aktual′noyu dlya studentiv, aspirantiv, vykladachiv ta vchenych, a takozh usich tych, chto shukaye vidpovidi na pytannya pro sens i pryznachennya krasy lyudyny.