Krasa ljudyny v žyttevych praktykach kul′tury. Pidchody kul′turnoï ta social′noï metaantropolohiï ta androhin-analizu

Avtor vvažaje, ščo u vidomomu vyslovi F. Dostojevs′koho «Krasa vrjatuje svit» ne vypadkovo vykorystovujet′sja slovo «svit», a ne prosto «ljudyna». Krasa povynna vrjatuvaty svit jak mižosobystisnu komunikaciju, kul′turnu spil′notu ljudej. Taka postanovka pytannja robyt′ fenomen krasy fundamental′noju problemoju ne lyše estetyky, a j filosofs′koï antropolohiï, filosofiï kul′tury, etyky ta social′noï filosofiï. Use ce je osoblyvo aktual′nym dlja sučasnoho rynkovoho suspil′stva, v jakomu krasa pidminjajet′sja hlamurnistju. Doslidnycja analizuje krasu ljudyny v žyttjevych praktykach kul′tury v usij ïï cilisnosti – vid tilesnoï krasy do krasy svitohljadu osobystosti, ïï včynkiv i vidnosyn u sim’ï ta suspil′stvi. Monohrafija bude aktual′noju dlja studentiv, aspirantiv, vykladačiv ta včenych, a takož usich tych, chto šukaje vidpovidi na pytannja pro sens i pryznačennja krasy ljudyny.