Muzyka na ekrani: dvanadtsyat′ «CHomu?»: Monohrafichni narysy

CHomu muzyka v kino zvuchyt′ ne tak, yak u kontsertniy zali? CHomu zdatna zminyty temp stseny, pidkazaty hlyadachevi te, scho heroyi sche ne vymovyly, abo zh natyaknuty na prychovani emotsiyi? CHomu chasto pam’yatayemo same melodiyu z fil′mu — dovshe, nizh obraz, repliku chy kadr? TSi y inshi «CHomu?» vedut′ chytacha kriz′ dvanadtsyat′ monohrafichnych narysiv, u yakych muzyka na ekrani predstavlena ne yak fon chy prykrasa, a yak formotvorchyy uchasnyk kinematohrafichnoho chronotopu. Kinomuzyka postaye systemoyu smysliv, scho nepomitno vyznachaye te, yak my dyvymosya kino i chomu same tak yoho vidchuvayemo. TSe rozmova pro te, yak zvuk zdaten ozhyvlyuvaty zobrazhennya, prorostaty mizh kadramy, stavaty holosom emotsiy, buty nevydymym instrumentom rezhysers′koho zadumu. Knyzhka dlya vsich, chto zatsikavleno dyvyt′sya y uvazhno sluchaye; dlya kozhnoho, chto choche zrozumity, yak muzyka i ekran nadychayut′sya odne odnym.