Mezozoj - eto triumf, eto velichie! Vtoraya chast′ trilogii «Paleontologiya antropologa» izvestnogo rossijskogo populyarizatora nauki Stanislava Drobyshevskogo illyustriruet kartinu nashej Zemli v mezozojskuyu eru. Na protyazhenii bol′shej chasti mezozoya razvitie shlo kak v zamedlennoj s′′emke. V etot period poyavilis′ cvetkovye rasteniya i babochki, cherepachi i zmei, pticy i mlekopitayushhie. Ischezli dinozavry, pterozavry, ichtiozavry, pleziozavry, mozazavry i prochie «zavry». Kazalos′ by, zachem nam znat′ o nich, esli ot nich ne ostalos′ potomstva? Esli uzh takie velikolepnye sushhestva, v techenie mnogich epoch pravivshie planetoj, ne spravilis′, my-to tochno ne sdyuzhim? No net! Sushhestvovanie ammonitov, pleziozavrov i vsech prochich strannych sozdanij minuvshego ne proshlo vpustuyu. Svoej ezhednevnoj zhizn′yu oni vliyali na ekosistemy, menyali mir, v kotorom obitali, zastavlyaya i nashich predkov evolyucionirovat′. Ne bud′ ich, ne bylo by nikakich garantij, chto odin iz vidov spustya eshhe shest′desyat tri milliona let vzyal by v kazhduyu ruku po kamnyu i nachal novuyu epochu v istorii planety, a vozmozhno - i vsej Galaktiki.