Don Žuan

Džordž Hordon Bajron (1788—1824) — najvidomišyj anhlijs′kyj poet-romantyk. Znamenytyj dendi, arystokrat-buntar, vidvažnyj borec′ za svobodu ta prystrasnyj kochanec′, vyznanyj henij i «volodar dumok» počatku XIX stolittja — stav spravžn′oju ikonoju stylju dlja svoho pokolinnja. «Don-Žuan» — pidsumkovyj tvir Bajrona z unikal′nym dlja n′oho — ne «bajroničnym»! — herojem. Na zminu odynokym straždal′cjam na zrazok Čajl′d-Harol′da prychodyt′ bezturbotnyj hul′visa. Dija rozhortajet′sja to v haremi turec′koho sultana, to u vijs′ku pid komanduvannjam Suvorova, to pry dvori Kateryny II, to v Londoni... Ispans′kyj arystokrat i slastoljubec′, jakyj časom ne v zmozi protystojaty svoïm prystrastjam, ale neridko i sam staje ob’jektom domahannja žinok, Don-Žuan u poemi Bajrona staje pocinovuvačem nasolod na vidminu vid svoho istoryčnoho proto­typu — rozbijaky ta dueljanta.