Portret mytcja za ščenjačych lit

Dilan Tomas (1914–1953) — vallijs′kyj pys′mennyk, tvoramy jakoho zachopljujut′sja v us′omu sviti. Vin deklamuvav virši korolevi JElyzaveti, joho zobražuvaly na al′bomi kul′tovych Beatles 1967 roku, a 1998-ho joho svitlyna jak šana talantu avtora potrapyla navit′ u kosmos. Poeziï D. Tomasa zvučat′ u fil′mach «Interstellar» Kristofera Nolana ta «Soljaris» Stivena Soderberha. Zi zbirkoju viršiv vallijcja pochovano znanoho anhlijs′koho aktora Ričarda Bertona; dovhyj čas vvažalosja, ščo spivak Bob Dilan obrav svij psevdonim same na čest′ uljublenoho pys′mennyka. Najvidomišyj prozovyj tvir avtora — «Portret mytcja za ščenjačych lit», u nazvi jakoho prostupaje aljuzija na roman Džejmsa Džojsa «Portret mytcja zamolodu». «Portret mytcja za ščenjačych lit» (1940) — ce desjat′ to zvorušlyvych, to natchnennych korotkych istorij, u jakych Dilan Tomas zapaljuje entuziazmom molodosti, zhadujučy podiï svoho dytynstva. Speršu junyj školjar, ščo potopaje u fantazijach v obšarpanomu fermers′komu dvori; zhodom — poet-počatkivec′ z dražlyvymy znajomstvamy i mrijamy pro bahatstvo. I narešti — reporter, jakyj mandruje peredmistjam Svonzi, nazbyrujučy cikavyj material. Seksual′nist′ i čoloviča družba — dvi naskrizni temy tvoru — tisno perepleteni zi zvyčnymy pytannjamy kochannja, smerti ta relihiï, ščo chvyljujut′ kožnu ljudynu «za ščenjačych lit».