Pisnja sribla, polumja mov nič /zi zrizom/

Kolys′ Lan′ mala inše im’ja. Ale pislja vtorhnennja elantijs′kych kolonizatoriv, jaki vbyly ïï matir i zaboronyly mahiju ïï narodu, vona nosyt′ čuže ta žyve podvijnym žyttjam: uden′ nyšporyt′ u mis′kych netrjach u pošukach artefaktiv mynuloho, a vnoči pracjuje spivačkoju v čajnomu domi. JEdyne, ščo lyšylosja divčyni vid kolyšn′oho žyttja — zahadkovyj znak na ruci, jakoho nichto, krim samoï Lan′, ne bačyt′. Až poky ne z’javljajet′sja Czen′ — praktyk iz lehendarnoho Ostann′oho Korolivstva, nosij zaboronenoï syly. Czen′ rozpiznaje, ščo Lan′ nadilena nezvyčajnymy zdibnostjamy. Vin nikoly ne stykavsja iz čymos′ podibnym, i jedyne misce, de možna spodivatysja na dopomohu — starovynna škola praktykiv, schovana daleko sered sosnovych lisiv u tumannych horach, ščo jedyna zberehlasja pislja zavojuvannja. Lan′ i Czen′ opovyti tajemnycjamy, i tymy, jaki staranno prychovujut′ vid inšych, i tymy, jaki til′ky-no majut′ vidkryty pro samych sebe. Vypadok zviv ïch razom, ale ïchnja dolja šče ne vyznačena. Bo kožen nosyt′ u sobi sylu, zdatnu jak zvil′nyty ridnu zemlju… tak i