Moje ljube žachlyve stvorinnja

Ruz Bekman maje ducha-suputnycju, jaku nichto, krim neï, ne može bačyty. Cja dyvna mertva istota — jedynyj promin′ svitla v žytti Ruz. Prynajmni tak bulo doty, poky zamožna moloda vdova Agnes Knup ne navidala odyn zi spirytyčnych seansiv, u jakych brala učast′ Ruz, i miž žinkamy vynykla sympatija. Ruz vyrišuje pereïchaty do Agnes, i tak opynjajet′sja u zanedbanomu majetku, de kimnatamy blukaje chvora žinka, nočamy v povitri šyrjat′sja dyvni zapachy, a v rodynnij kaplyci stojat′ tajemnyči kam’jani statuï. A potim stajet′sja vbyvstvo. Bidna, samotnja i z istorijeju «isteriï» Ruz — očevyd na pidozrjuvana. Ïï zdorovyj hluzd — pid pytannjam, i divčyni dovedet′sja dovesty, chto — čy ščo — je vynuvatcem zločynu, inakše vona vtratyt′ use, ščo ïj dorohe.