Famil′jar /zi zrizom/

U pošarpanomu budynočku na zadrypanij vulyci Madryda, Ljusija Kotado tych cem korystujet′sja mahijeju, ščob polehšyty napovneni neskinčennymy obov’jazkamy posudnyci dni. Ta vyjavyvšy, ščo nezhrabna služnycja, naspravdi prychovuje chyst do malen′kych dyv, hospodynja-intryhantka vymahaje vid Ljusiï korystuvatysja svoïmy daramy, ščob zabezpečyty rodyni kraščyj social′nyj status. Te, ščo počynajet′sja jak prosta zabavka dlja šljachtyčiv, nabyraje nebezpečnych obertiv, koly divčyna pryvertaje uvahu Antonio Peresa, zhan′blenoho korolivs′koho sekretarja. Korol′ dosi ne može ohovtatysja vid porazky, tož hotovyj skorystatysja bud′-jakoju pere vahoju u vijni proty anhlijs′koï korolevy-jeretyčky; a Peres ne zupynyt′sja ni pered čym, ščob povernuty sobi monaršu prychyl′nist′. Rišuče nalaštovana pokraščyty svoju dolju, Ljusija porynaje u svit prorokiv ta alchimikiv, svjatennykiv i spekuljantiv, de nikoly ne vdajet′sja provesty mežu miž mahijeju, naukoju i šachraj stvom. Utim, razom iz vidomistju zrostaje j nebezpeka, ščo jevrejs′ka krov pryreče divčynu na peresliduvannja Inkv