Uroky hrec′koï

Vony zustrilysja v universytets′kij audytoriï: vin vykladaje hrec′ku, vona sluchačka kursu. Vin povoli slipne. Vona vtratyla holos, ale namahajet′sja zahovoryty. Vony z cikavistju prydyvljajut′ sja odne do odnoho. Nevdovzi oboje rozumijut′, ščo ïch ob’jednuje šče j hlybšyj bil′. Vona kil′ka misjaciv tomu vtratyla i matir, i pravo opiky nad vos′my ričnym synom. Jomu dosi bolyt′ doroslišannja miž Korejeju ta Nimeččynoju, vin žyve v stani rozirvanosti miž dvoma kul′turamy j movamy j u strachu vtratyty nezaležnist′. Postupovo vony zblyžujut′sja — ïchni holosy pereplitajut′sja z dyvovyžnoju krasoju, koly oboje ruchajut′sja vid temrjavy do svitla, vid movčannja do podychu j vyražennja.