Čorna vivcja

Kožna simja maje svoï dyvactva, ale te, ščo koït′sja u rodyni Vesper Rajt, vychodyt′ daleko za meži zvyčnoho. Divčyna pokynula ridnyj dim u visimnadcjat′ i bil′še ne povertalasja — peredusim tomu, ščo ïj čitko daly zrozumity: jakščo pide z relihijnoï spil′noty, u jakij vyrosla, dorohy nazad ne bude. Ale odnoho dnja Vesper otrymuje zaprošennja na vesillja ïï uljublenoï kuzyny ta kolyšn′oho chlopcja, ščo vidbudet′sja na simejnij fermi. Nespodivano dlja samoï sebe divčyna vyrišuje joho pryjnjaty. Ta koly Vesper pryïždžaje dodomu, u spovnene mistyky, tajemnych znakiv ta zahadkovych rytualiv misce, to vidkryvaje zlovisnu tajemnycju j zustričajet′sja z čymos′ po-spravžn′omu žachlyvym…