Ta, ščo lamaje viter

Po zakinčenni Druhoï svitovoï vijny simnadcjatyrična Nastja pryïchala včytel′koju u volyns′ke selo. Z peršoï zustriči moloda krasunja zapala v serce kapitanu Kruhlovu. Poobicjav vin zrobyty z neï ohranenyj diamant, ščob sjajala lyše dlja n′oho. Dorohymy podarunkamy zasypav, žyttjam ïï rozporjadžavsja. Ta serce Nastyne spovnjuvalosja ščastjam, koly na Romana dyvylasja, darma ščo v n′oho zi statkiv lyše zvynuvačennja v neblahonadijnosti. Ale zahnav kapitan ïï v pastku, jak zdobyč...