Ostanni svidky. Solo dlja dytjačoho holosu

Malen′ki rozpovidi malen′kych ditej... Vony mymovoli staly svidkamy toho, ščo vidbuvalosja v roky Druhoï svitovoï vijny, i, napevno, nemaje bil′š strašnych spohadiv. «Ostanni svidky» — ce istoriï riznych ljudej pro epizody ïchn′oho dytynstva, ščo pryjšlosja na 1941—1945 roky, istoriï chlopčykiv i divčatok, jakym dovelosja podoroslišaty dobre jakščo v 12—14 rokiv, a komus′ i v p’jat′ abo v sim. Na ïchnich očach vbyvaly susidiv, druziv, bat′kiv, brativ i sester; ïm dovodylosja turbuvatysja pro molodšych ditej, jaki zalyšalysja, vony namahalysja vyžyty v koncen- tracijnych taborach, ne pomerty z holodu... Svitlana Aleksijevyč brala interv’ju u bezliči ljudej, chto buv dytynoju v ti strašni roky, i knyha cja — žachlyva pravda pro tu vijnu, jak ïï bačyly dity. Dity, jaki raptovo buly pozbavleni vs′oho, ščo bulo takym zvyčnym: budynku, tepla, bat′kiv, ïži... JAki ne rozumily, za ščo vbyly ïchnich bat′kiv, zrujnuvaly ïchnij budynok?.. Za ščo u nych vkraly dytynstvo?..