Ubyvstvo za etyketom

V epochu Rehentstva porjadnij žinci dlja vdaloho zamižžja dostatn′o bulo vmity nebahato: maty ideal′ni manery, harno vyšyvaty, spivaty j maljuvaty. Odnak žodna z cych rečej ne vdajet′sja Beatrisi, staršij don′ci rodyny Stiliv. Najkrašče divčyna vmije… rozplutuvaty zločyny. Rodyna ot-ot može vtratyty dach nad holovoju. Maty v rozpači, a bat′ko-žartivnyk vvažaje sytuaciju kumednoju. Tym pače, ščo skoro na bal prybude najbažanišyj cholostjak Svompšyru. I jake ž rozčaruvannja spitkalo rodynu, koly v rozpal tancju parubok upav zamertvo. Ale dlja Beatrisy ce šans zastosuvaty svoï navyčky na praktyci ta spijmaty vbyvcju. Tož vona na odyn večir staje naparnyceju movčaznoho j ne duže halantnoho detektyva, kotryj nespodivano z’javljajet′sja na misci zločynu. Urešti vsi tajemnyci bude rozhadano, fal′šyvi osobystosti vykryto i navit′ znajdeno bezvisty znyklych! Adže holovnyj talant Beatrisy — pomičaty najmenši detali. Ale čy bude c′oho dostatn′o, ščob upijmaty zločyncja do toho, jak vin skoït′ nove vbyvstvo?