ZHar (kn. 4)

YAk feniksu, yakyy zhoriv u polum’yi, meni potribno vidrodytysya z popelu y navchytysya volodity vlasnoyu syloyu. Mozhlyvo, u mene y pidrizani kryla, ale ya bil′she ne v klittsi. Odnak kryzhane korolivstvo ne choche mene vidpustyty. Bo koly ty povstayesh proty korolya, usi povstayut′ proty tebe. Dobre, scho na moyemu zhyttyevomu shlyachu ye inshyy korol′, hotovyy ztsilyty moyi rany y vidnovyty viru v sebe. Ale navit′ popry zachyst Sleyda Ravinhera, ya v nebezpetsi. Inshi monarchy peresliduyut′ nas. Tomu ya borotymusya za Sleyda, a vin ubyvatyme zarady mene. I yakscho nam potribno staty lychodiyamy, to tak i bude.