YAk prodaty budynok z pryvydamy

Koly Luyiza diznayet′sya, scho yiyi bat′ky zahynuly, vona z zhachom chekaye na povernennya dodomu. ZHinka ne choche zalyshaty malen′ku donechku z kolyshnim i letity za sotni myl′. Ne choche maty spravu z rodynnym spadkom — budynkom, u yakomu vona vyrosla, spovnenym motoroshnych lyal′ok-marionetok. Prote naybil′she vona ne choche spilkuvatysya zi svoyim molodshym bratom Markom, yakyy nikoly ne polyshav ridnoho mista, zminyuye odnu robotu za inshoyu y tycho nenavydyt′ sestru za yiyi uspishnishe zhyttya. Na zhal′, bez yoho dopomohy ne obiytysya: schob pidhotuvaty dim do prodazhu, potribno descho bil′she, nizh prosto pozbutysya motlochu y onovyty farbu na stinach. Do toho zh deyaki budynky zovsim ne chochut′ prodavatysya, a v bat′kivs′koho domu, u yakomu povno skeletiv u shafi, zdayet′sya, svoyi plany na nych oboch...