Svyatyy

U dytynstvi Elias na vlasnomu dosvidi diznavsya, scho traplyayet′sya, yakscho ne viry ty v davni bayky. Yoho bat′ko buv rybalkoyu i zahynuv, bo ne viryv u prykmety, a sam Elias dyvom vyzhyv u smertonosnomu shtormi. «Nayschaslyvishyy baystryuk», vin vyris duzhe pobozhnym, z hlybokoyu poshanoyu do svyaschennoho morya i yoho minlyvoyi prychyl′nosti. Za kil′ka dniv yunak otrymaye vse, pro scho mriyav yoho bat′ko: vlasnyy korabel′, komandu y torhovel′nu litsenziyu. Ale na yoho shlyachu opynylasya tayemnycha dobuvachka z Bezimennoho morya. SCHo syl′nishe Eliasa tyahne do neyi, to bil′she vin vidda lyayet′sya vid toho, nad chym pratsyuvav ostanni roky. YUnak musyt′ obyraty, scho dlya n′oho vazhlyvishe: kochannya divchyny, yaka mozhe zminyty yichniy minlyvyy svit, chy pereko nannya, yaki prynesly yomu prizvys′ko, vidome vsim, — Sent. Svyatyy.