Svitlo, yake my vtratyly

Kazhut′, zakochanym potribno bachyty ochi odne odnoho schodnya. Ale spravzhn′omu, nadzvychayno syl′nomu pochuttyu dostatn′o odniyeyi zustrichi. Myt′, yaka hrityme spohadamy vse zhyttya… Takym bulo kochannya Lyusi ta Geyba. Vony zustrilysya vpershe sche v students′ki roky. Mriynyky, spovneni velykych spodivan′ na maybutnye. Odnak dolya rozkydala yich po svitu. Geyb stav vidomym fotozhurnalistom, Lyusi vyyshla zamizh, narodyla ditey i zrobyla kar’yeru na telebachenni. Vony ne bachylysya rokamy, okrim kil′koch korotkych zustrichey. Ta yedyne, scho ves′ chas z’yednuvalo yich, — svitlo kochannya v ts′omu buremnomu zhytti… CHy podaruye yim dolya sche odnu zustrich i shans vidnayty vtrachene svitlo?