Solodka pisnya

Pol′ i Miriam zhyvut′ u krasyvomu budynku na vulytsi d’Otvil′, scho v desyatomu okruzi Paryzha. U nych dvoye chudovych ditey — Mila ta Adam. SCHaslyva rodyna ne znaye finansovych trudnoschiv, ale Miriam, yuryst za fachom, vidchuvaye, scho yiy duzhe ne vystachaye roboty: domashnya rutyna zatyahuye zhinku v nezadovolenist′ soboyu. Podruzhzhya shukaye nyanyu dlya svoyich malyukiv. I, pislya kil′koch nevdalych sprob, znachodyt′ ideal′nu Luyizu, yaka, zdayet′sya, chudovo schudovo daye radu Mili ta Adamu. Luyiza staye chastynoyu yichn′oyi sim’yi, vona polyubyla tsych ditey, inkoly yiy zdayet′sya, scho tse — yiyi zhyttya, i vona boyit′sya vtratyty yoho… Odnoho dnya Miriam, povernuvshys′ z roboty, zastaye vdoma zhachlyvu kartynu: yiyi dity mertvi…