«Korol′ zhyttya», «prynts paradoksiv» — tak nazyvaly suchasnyky Oskara Vaylda (1854—1900) — vidomoho irlands′koho poeta, dramaturha, prozayika, eseyista y krytyka. Yoho zhyttya bulo spovnene blysku, superechnostey i dramatychnych povorotiv. Pislya zvil′nennya z v’yaznytsi Vayld emihruvav do Frantsiyi, de zhyv pid psevdonimom Sebastian Mel′mot. YEdynyy roman Vaylda — «Portret Doriana Greya», napysanyy za rekordno korotkyy termin — lyshe za try tyzhni, vyklykav huchnyy rezonans, zrobyv avtora nadzvychayno vidomym, vodnochas zburyvshy tohochasne suspil′stvo. Dorian, neymovirno vrodlyvyy yunak, odnoho razu, myluyuchys′ vlasnym portretom, pobazhav, schob yoho zobrazhennya starishalo zamist′ n′oho. TSe bazhannya zdiysnylos′: oblychchya Doriana zberihalo yunist′, chocha sam vin zanuryuvavsya u porok i rozpustu, a portret natomist′ zminyuvavsya, vidobrazhayuchy yoho spravzhnyu sut′. Ta rozplata ne zabarylas′... Do vydannya takozh uviyshly opovidannya, poeziyi ta p’yesy Oskara Vaylda.