Osoblyvyy chas

«CHas, — kazhe heroy tsiyeyi knyhy, — tse ne til′ky kupa zaporoshenych stolit′. Starodavnyu systemu zalpovoho vohnyu chas peretvoryuye na luk, scho vyverhaye tysyachu stril. Ale chas zdaten i vchynyty navpaky. Luk vin peretvoryuye na systemu zalpovoho vohnyu. Osob­lyvyy chas, pam’yatayete? Viyna — tse zavzhdy osoblyvyy chas». Bohynya Kali — povelytel′ka boyovych droniv; Boh SHyva — povelytel′ REB. Indiys′ki bozhestva, davn′ohrets′ki mify, ukrayins′ka demonolohiya, sekretni viys′kovi rozrobky, shtuchnyy intelekt (ta chy shtuchnyy?). Nova technohenna mifolohiya pereplitayet′sya zi starodavnimy lehendamy, povstayut′ iz nebuttya dyvni y motoroshni istoty, zminyuyet′sya real′nist′. S′ohodni Orfey — tse pozyvnyy, a Evridika zahynula pid raketnym obstrilom. SCHo zh navkolo: peklo, ilyuziya, real′nist′ — chy nova neyromerezha? Nova knyha Oldi — tsykl povistey i opovidan′, napysanych u toy samyy osoblyvyy chas, u roky povnomasshtabnoyi viyny. CHasy zmishuyut′sya, syva davnyna povstaye u kryvavomu s′ohodenni, bo heroyi nikoly ne vmyrayut′ nazavzhdy.