Kosmopolis

Molodyy mil′yarder yide u svoyemu rozkishnomu limuzyni na stryzhku. Probyrayet′sya kriz′ korky, bachyt′ translyatsiyu pryyizdu prezydenta, potraplyaye v samisin′ke oserdya anarchists′koyi demonstratsiyi. Pid chas podorozhi, yaka tryvatyme tsilyy den′, do n′oho pidsidatymut′ radnyky, pomichnytsi, kochanky, likari – den′ staye proyektsiyeyu tsiloho zhyttya. Erik ni na sekundu ne zupynyayet′sya u svoyich rozmirkovuvannyach. CHomu u momenty, koly my ryzykuyemo zhyttyam, vidchuvayemo yoho yaknaypovnishe? CHy spravdi vse, stvorene lyudynoyu, nasliduye pryrodni modeli, i sami my ne zdatni vynayty nichoho novoho? Nareshti, scho stalosya z yapons′koyu yenoyu i do choho tse pryzvede? Roman Dona Delillo – hirke rozmirkovuvannya pro te, scho oznachaye zhyty v Amerytsi maybutn′oho. CHy lyshymosya my lyudyanymy v epochu dyspleyiv i povsyudnych kamer? U avtora ye vidpovid′ na tse zapytannya – i vona v ts′omu romani.