CHipi

YIch nazyvaly dit′my kvitiv. Vil′ni y dyvni chipi. A Paulo vidriznyavsya vid nych. Vin buv zvychaynym. Brazyl′s′kyy chlopets′ z espan′yolkoyu, scho mriyav staty pys′mennykom, pobachyty y piznaty svit i sebe samoho. Ta odnoho dnya Paulo vidchuv: uzhe chas. Zibrav rechi y vyrushyv u mandrivku. Ne dumav pro te, scho bude zavtra, — yak usi chipi. Peru, CHyli, Arhentyna, avtostop, vypadkovi zustrichi, neznayomi oblychchya. V Amsterdami Paulo zustrichaye divchynu-chipi Karlu. Vona perevertaye yoho svit i klyche v zahadkovu podorozh do Nepalu. Mandruyuchy z dyvakuvatymy y tayemnychymy suputnykamy cherez YEvropu ta TSentral′nu Aziyu, vony shukatymut′ shlyach do sebe. I odne do odnoho…